LPG- We Don't Understand @ VERA Groningen

Koud terug uit Zweden en dan zo rocken... Wow!

lpg live bij oog radio

Brag:


I Amsterdam:

2 november - gelukkig hebben we de foto's nog

Aan elk feest komt een einde. Zo ook aan de belevenissen van LPG met Alibi Tom in Zweden. Maar wat hebben ze ervan genoten en wat was het fantastisch dat ik erbij mocht zijn.

Zondag zijn we in een ruk naar huis gereden, wat inhield dat we 12 uur in de (volgens LPG) briljante Transporter T4 1.9 van Götenborg naar Groningen knalden. De foto's en filmpjes staan online, kortom: tijd om uit te rusten en te dromen over de volgende buitenlandse toer. Misschien mag ik wel weer mee...

Bij deze in ieder geval een samenvattende foto voor het nageslacht.

CHALMERS

Vandaag moesten de jongens vroeg op om Martien op tijd op het vliegtuig te zetten. Martien heeft een bruiloft in Nederland waar hij een onmisbare gast is. Na het gebruikelijke ontbijt in de lege keuken van Martin (de bassist van A.T.), wierpen we ons zelf in de bus en reden naar het vliegveld.

Zweden is mooi, maar zeker als het 9 uur in de ochtend is. De heuvels dampten van de ochtendzon en de herfstkleuren waren perfect.. er heerste een stilte, er werd genoten.. De koude en moeheid verdween en maakte plaats voor een adembenemend natuurplaatje. We realiseerden ons dat het best wel fijn was om zo vroeg uit de veren te gaan. Eenmaal aangekomen was het tijd voor de laatste foto’s met Martien. Nog even een sigaretje,een knuffel, een grappenrondje, en Martien was klaar voor zijn trip. Wij ook.

We hadden ondertussen besloten de auto bij Markus te zetten en met de tram richting het centrum te gaan. Het was de laatste vrije ochtend en er moesten nog souvenirs gekocht worden voordat we naar Chalmers university gingen. En dit lukte. Volgepakt met cadeautjes voor het thuisfront gingen we naar de universiteit. Goteborg heeft een hele mooie univesiteit. Alsof het headquarters Chanel was reden we onder het gigantische logo door van Chalmers, het gebouw was imposant en architectonisch zeer doordacht.

Terwijl we onze spullen richting de zaal brachten kwamen we geregeld een half naakte student tegen die even zijn ronde deed in de frieskoud na een intensieve saunabeurt. Het was een fijne sfeer, mensen waren behulpzaam en onder indruk van het feit dat de Nederlandse band LPG vanavond op hun feest speelde.

En alles stond ook binnen een mum van tijd op het podium. De soundcheck ging raar, het geluid stond zo hard dat het een stadionact kon uitversterken, maar volgens de organisatie was dat nodig. De soundcheck ging wel heel goed, dus de jongens hadden er niet echt moeite mee. Er werden wat gitaarlijntjes met Markus doorgenomen, er werd wat heen en weer geschreeuwd, drummer Joel kwam nog wat percussie oefenen en klaar was kees.

Het was na weer een lange dag tijd om te chillen, aldus Chris die even een tukje ging doen. De rest had er echter nog geen genoeg van en gingen op pad met Martin om de stad in zijn avondglorie te bezichtigen vanaf een berg vlakbij Chalmers.
Dit alles duurde geen uren, er moest gegeten worden, er moest geproost worden…
De salade was niet super, maar na zo’n lange dag kon iedereen goed eten. Het was gezellig, iedereen besefte dat het de laatste avond was.. en er was bier.. na een ‘all ages party’ was er plek voor een lekker Zweeds biertje en die hadden de jongens verdient. De gezelligheid doorbrak de lange wachttijd en voordat ik het wist moest er gespeeld worden.

De zaal stond vol dronken studenten verkleed als de meest weirde figuren, het was nota bene een Halloweenparty en dit nemen ze in Zweden erg serieus. Het optreden was te gek. Mensen dansten en gingen los, maar het hoogtepunt van de show was het eindstuk van Opera. De Alibi Tommers kwamen het podium op en gingen los op het stuwende ritme van Opera. Er stonden nu 9 mensen op het podium te dansen, te drummen en te zingen. Wat een gekte… Het was een succes… Heerlijk…

vrijdag 31/10

31-10-2008

In één nacht is het winter geworden in Zweden. Vandaag stond het optreden in fangelset op het programma. Maar eerst de verloren bandbus uit de parkeer gagarage halen. Dus we gingen met het openbaar vervoer richting gotenburg waar wij onze trouwe Duitse vriend zonder bekeuring aantroffen. Met luid gejuich wordt gotenburg wakker en met piepende banden vertrokken we richting Marcus. Marcus is de gitarist van alibi tom en de goedheid zelve. Hij is zo'n jongen die zelfs beide nieren aan ons zou doneren als we er om zouden vragen. Hij geeft ons een rondleiding door de stad en gaan met z'n allen lunchen in een Chinees restaurant. Dan is het al drie uur en tijd om naar de zaal te gaan. Het is mij nog steeds een raadsel waarom de zalen in Zweden je zo vroeg willen ontvangen... dit betekend veel wachten en vervelen. De zaal is een oud gevangenis met alles er op en er aan. Tralies voor de ramen, alleen brood en water te eten. En geen alcohol. het beleid op deze godendrank is niet te volgen in Zweden. Voor vanavond komt het er op neer dat als er bezoekers welkom zijn vanaf 14 jaar, dan mag er geen alcohol worden geschonken. Als dit in nederland het geval zou zijn zou op geen één podium Bachus te vereren zijn. dus doe mij nog maar een cola...
Tegenover de zaal is een enorm kerkhof waar elke gothic band spontaan de rillingen van zou krijgen. Een perfecte plek dus voor onze vrolijke jongens.
Tien uur: Het optreden was fantastisch maar vreemd. Stel je voor, een volle zaal met mensen die doodstil naar je luisteren. Vinden ze het nou leuk of niet? Je merkt niks aan die nuchtere Zweden. Maar na afloop blijkt dat ze het geweldig vonden, en daar zijn we blij mee. Hebben we toch wat bereikt onder die wollen mutsjes.

Tijd om weer terug te gaan naar ons logeer adres, morgen staat een groot optreden te wachten op de universiteit in Gotenburg en het is uitverkocht!

Donderdag day off.

Na de waanzinnig vermoeiende dag die gister was is het goed slapen en opstaan in het huis van Martin, de bassist van onze vriendelijke vrienden van alibi tom. Martin -even tussendoor- is een ‘goodlooking guy’ van bijna 30 die een mooi appartement heeft in een dorpje twintig minuten van Goteborg. Bovendien heeft ie een fokking mooie BMW 3-serie stationcar. In maagdelijk wit. Het tragische is echter dat Martin na de optredens met ons zal stoppen als bassist van Alibi Tom. Hij heeft er zelf weinig problemen mee, en dat is iets wat de LPGers maar niet kunnen begrijpen. Anne probeert Martin er telkens van te overtuigen dat hij goed moet genieten van zijn laatste shows. Hetgeen Martin vervolgens elke keer beleefd aanneemt. Hij lijkt niet onder de indruk.

Bij elke tour van formaat hoort de traditionele Day Off, en die is vandaag. We gaan de stad bekijken en ervoor zorgen dat we een beetje nice de dag door komen. Christiaan is sinds juttemis niet meer naar de kapper geweest, en Arend Jan’s baard reikt inmiddels tot aan zijn navel, dus die twee hebben in ieder geval het plan om de kapper te bezoeken. Martiens voorliefde voor kerken met een hoge toren en Anne Caesar’s passie voor koffie moeten ook op een bepaalde manier gevoed worden, en laat Goteborg daar nu precies de juiste spot voor zijn.

In de namiddag spreken we af met Alibi Tom om te gaan eten bij een grieks restaurant. Om half twaalf gaan we terug naar de auto, waar blijkt dat de parkeergarage al een half uur dicht is. Geen auto dus. Fucked up. Martin slaapt al en bied, als we hem bellen, wel aan om zijn mooie bolide te gebruiken om ons op te halen, maar dat vinden we wat al te gek. Die jongen moet morgen weer vroeg werken en bovendien willen we onze naam als meest genereuse band van Nederland hoog houden. We proberen de ´public transport´ maar dat blijkt niet meer te gaan. De taxi dus. 500 kronos. Duur! Fucked Up Man!
Uiteindelijk zijn we om een uur of half twee thuis, en komt martin in zijn onderbroek nog even checken hoe chagrijnig we zijn. Dat valt mee. We zijn wel moe en slapen dus al snel.

'Ni ar est chwist yeng. Din musha ers snink'

'Ni ar ett schysst gang. Din Morsa ar snygg'