I WANT YOU SO HARD, I WANT YOU SO GOOD

Check deze clipperzzz...

De Rovers

Een kennis van me heeft de afgelopen maanden meegewerkt aan een toneelstuk van het N(oord)N(ederlands)T(oneel) genaamd 'De Rovers'. Nu heb ik bij het NNT een tijd geleden de aan Von Trier's film 'Dogville' refererende voorstelling 'Het Licht' gezien en vond dat erg sterk en mooi. In de folder van 'De Rovers' wordt het stuk omschreven als een theaterversie van de David Fincher's film 'Fight Club', wat mij alleen maar nieuwsgieriger maakt. Die film zit namelijk vol met geweld en special effects, wat me op het toneel een stuk lastiger lijkt om geloofwaardig te brengen. Erg benieuwd!

p.s. Laat je (als je de trailer gaat bekijken) niet afschrikken door de wat knullig klinkende voice-over.

'De Rovers' dames en heren!
Vanaf 1 April te zien in de Machinefabriek in Groningen.

http://www.youtube.com/watch?v=vVVpI7MsMRU

DE NIEUWE LPG

Er zijn een hoop dingen waar ik enthousiast van word, maar dit is wel het tofste voor het komende jaar: de nieuwe CD van LPG komt eindelijk uit! Op bevrijdingsdag! En hij heet With The Earth Above Me! Ik ben er ondersteboven van ;-)

Op de site van wat ik toch wel mijn favoriete Nederlandse band wil noemen, wordt alle ruimte ingenomen door de flyer (zie hierboven). Ze hebben er zeg maar zin in... En ik ook!

De dingen die ik inmiddels heb gehoord klinken waanzinnig, dus mijn verwachtingen zijn hoog!

- LPG op (hun) Myspace
- LPG op (mijn) Youtube

Nog 56 nachtjes slapen...

-xxx- Louise

Tim Vanhamel - Until i find you

Goed, wat moet ik hier nou over zeggen! Wat een lekker liedje en wat een lieve tekst.. Ik mag dan misschien een beetje een romanticus zijn, maar dit is goed!

Check it:



I've been here before
but when or how
is a mystery to me
I can't tell
you've been mine before
but how long ago
is a secret to me
I don't know
when the storm is gonna hit us
when will I look into your eyes
how long, how long

until I find you
I'll keep on searching
until I find you
I'll keep on breathing

all of your life
that has come before
all to come after it
I'm here for
how long will this road
continue on
without you beside me
I'm not that strong
when is the storm gonna hit us
when will I look into your eyes
how long, how long

(on)persoonlijk

Gisteren had ik een bruiloft. Een mooie dag met een hoop mensen, waaronder veel mensen die ik niet kende. Het was mooi weer gisteren en bij de gebruikelijke gesprekken met onbekenden werd dan ook veelvuldig opgemerkt dát het zulk fantastisch weer was. En dat terwijl we vrijwel de hele dag op een prachtige locatie binnen vertoefden.













Vanochtend sprak ik een ex-studiegenoot die ik eigenlijk ook niet zo goed kende. Het ging kort over een college dat hij nu volgde en dat wat hij maar zwaar vond. Vervolgens stonden we buiten en zei hij: “dit is echt van dat weer dat je denk dat het niet regent en je vervolgens zeiknat wordt”. “Ja”, reageerde ik en stapte op mijn fiets.

Zojuist kwam ik letterlijk (?) zeiknat thuis en kwam bij de deur mijn Joegoslavische buurman tegen. Een late vijftiger/vroege zestiger die waarschijnlijk een hoop nare dingen heeft meegemaakt, maar die altijd lacht en vriendelijk is. In zijn fantastisch geaccentueerde Nederlandse sprak hij lachend een zin uit waarvan ik eigenlijk alleen de woorden “vreschlijk” en “vir” kon verstaan. Ik lachte dat het inderdaad vreselijk was, dat het gisteren nog geweldig mooi was en dat hij zich maar goed aan moest kleden wanneer hij naar buiten ging. Hij lachte en zei: “jajaja”.

En dat vind ik dus superinteressant. Dat mensen met elkaar over het weer praten. En ik denk dat dit zo vaak gebeurt, omdat je eigenlijk altijd weet dat je gesprekspartner weet waarover je praat. Je deelt altijd collectieve kennis over het weer met de ander, dus je kan er altijd vanuit gaan dat de ander een reactie zal geven.

En het is nooit pijnlijk. Wat iemand van het weer vind is namelijk wel persoonlijk, het is zijn mening, maar het is niet persoonlijk in de zin van: “tsjongejonge, nu wordt het wel héél persoonlijk”. Zo heb je altijd iets om met iemand over van mening te wisselen en zul je zelden iemand aantasten in zijn wezen. En dat is superleuk toch?

De komende tijd ga ik nadenken over andere onderwerpen die net zo onpersoonlijk persoonlijk zijn. Als ik er nog een bedenk zal ik dat zeker hier op mijn blogje zetten. Als ik niets kan bedenken, dan laat ik het voor wat het is.

Voor tips mag altijd gemaild worden!

Liefs Louise